Um mig

Corvasel er nafnið sem Kári, systursonur minn, gaf fyrstu peysunni minni, þeirri skökku, þegar hann var þriggja ára.

Ég heiti Hildur. Ég bý á Akureyri og prjóna á kvöldin, mest lopapeysur með hringlaga berustykki.

Amma kenndi mér að prjóna þegar ég var níu ára. Ég hætti þegar ég var tólf ára og byrjaði aftur haustið 2023. Fyrsta peysan var handa Kára. Hún varð skökk. Önnur ermin var fjórum sentímetrum lengri en hin og munstrið hliðraðist um eina lykkju á einum stað. Kári fór í hana, horfði niður á sig og sagði: „Corvasel.“ Enginn veit hvað það þýðir, ekki hann heldur. En peysan hét það eftir þetta, og dagbókin líka.

Dagbókin

Dagbókin sjálf er rúðustrikuð stílabók. Þar fær hver flík númer. Ég skrifa niður prjónfestu, prjónastærð, hvað lopinn vó og hve mörg kvöld fóru í verkið. Ég skrifa líka hve oft ég rakti upp. Það er mikilvægasti dálkurinn.

Í mars 2026 byrjaði ég að setja færslurnar hingað. Ástæðan er einföld: ég fann aldrei rétta blaðsíðu í stílabókinni þegar ég þurfti á henni að halda. Eldri flíkur, nr. 1 til 13, eru enn bara í bókinni. Sumar koma kannski hingað seinna, eins og nr. 9.

Ég er ekki prjónakennari og þetta eru ekki uppskriftir. Teikningarnar eru mínar eigin nema annað sé tekið fram. Það má prjóna eftir þeim, en ég lofa engu um stærðir. Hvernig þær eru lesnar stendur á síðunni Að lesa munstur.

Vikan

Ég vinn á skrifstofu á daginn. Á þriðjudögum og fimmtudögum fer ég í sund eftir vinnu. Hina dagana prjóna ég. Á sumrin prjóna ég úti á svölum og á veturna við eldhúsgluggann, þar sem ég sé yfir fjörðinn.

Ekkert samband

Það er engin leið til að hafa samband við mig hér. Engar athugasemdir, ekkert netfang. Þetta er minnisbókin mín, og þér er velkomið að lesa hana.