Beint í efni
Corvaselprjónadagbók

Flík nr. 9

Peysan í skápnum

Flík nr. 9 er blá, rauð og gul. Ég hef farið í hana tvisvar. Hér er ástæðan fyrir því að ég prjóna nú bara úr ólituðum lopa.

Munsturteikning af berustykki í þremur litum: hvítir tíglar með gráu innan í, á sauðsvörtum grunni.
Munstrið úr nr. 9, teiknað upp á nýtt í þremur sauðalitum. Blátt varð sauðsvart, rautt varð grátt og gult varð hvítt.

Um helgina tók ég til í fataskápnum. Innst hékk nr. 9. Ég prjónaði hana vorið 2025, á 21 kvöldi, og rakti aldrei upp eina einustu umferð. Það er eina flíkin í bókinni með núll í þeim dálki. Samt er hún sú eina sem ég nota ekki.

Hún er blá. Berustykkið er rautt, gult og hvítt, og efst er mjó græn rönd sem ég bætti við af því að ég átti græna dokku. Fimm litir. Í búðinni voru þeir fallegir saman. Í peysunni rífast þeir.

Ég fór í henni í afmæli hjá vinkonu minni í fyrra. Hún sagði: „En litrík.“ Það var kurteislega sagt.

Ég hef hugsað um af hverju þetta fór svona. Ég held að ástæðurnar séu þrjár.

Birtan

Hér fyrir norðan er ljósið blátt á veturna og gult á sumarkvöldum. Litaður lopi breytist með því. Rauði liturinn í nr. 9 er fallegur við eldhúsborðið og ljótur úti á tröppum. Ég sá það fyrst á ljósmynd sem var tekin af mér úti. Peysan var eins og umferðarskilti. Sauðalitirnir breytast ekki. Grátt er grátt í janúar og í júní.

Munstrið

Þegar litirnir eru fimm sér maður litina. Þegar þeir eru tveir eða þrír sér maður munstrið. Ég vil að fólk sjái tíglana, ekki dokkurnar.

Teikningin hér fyrir ofan er munstrið úr nr. 9, teiknað upp á nýtt. Blátt varð sauðsvart, rautt varð grátt og gult varð hvítt. Grænu röndinni sleppti ég. Mér finnst það betra svona, og ég sé loksins hvað ég teiknaði.

Kindin

Hvítt, grátt, mórautt og sauðsvart eru litir sem vaxa á kindum. Enginn hefur blandað þá. Nú er sauðburður og systir mín sendi mér mynd úr fjárhúsinu í gær: tvö lömb, annað hvítt og hitt svartflekkótt. Mér finnst gott að vita að peysan mín var einu sinni svona á litinn, úti á túni.

Reglan

Síðan í fyrrasumar hef ég bara notað þetta: einn aðallit og einn eða tvo með. Mest þrjá liti í flík. Mórauða litinn nota ég sparlega, eina eða tvær umferðir. Hann er kryddið.

Reglan er ekki ströng. Ef Kári biður einhvern tíma um rauða peysu þá fær hann rauða peysu. En hann bað um gráa, og ég tók því sem meðmælum.

Þessu fylgir einn kostur sem ég sá ekki fyrir: afgangarnir passa alltaf saman. Vettlingarnir í apríl urðu til úr poka sem ég þurfti ekki einu sinni að flokka.

Tölurnar úr bókinni, til að hafa þær á einum stað: léttlopi, 460 grömm, prjónar nr. 3,5 og 4,5, prjónfesta 18 lykkjur og 24 umferðir á 10 cm. Allt rétt. Peysan passar. Hún er bara ekki falleg.

Hún fór aftur inn í skáp. Ég tími ekki að rekja hana upp. Tuttugu og eitt kvöld er tuttugu og eitt kvöld.

Hvað ég myndi gera öðruvísi

Ég myndi fara með dokkurnar út að glugganum áður en ég kaupi þær og ekki treysta ljósunum í búðinni. Og ég myndi prjóna prufu með öllum litunum saman. Tíu umferðir hefðu sagt mér það sem 21 kvöld sagði mér.

Sama munstur teiknað í hring.
Svona hefði berustykkið litið út: níu einingar af 30.