Vettlingar úr afgöngum

Í pokanum voru 55 grömm af gráu, sjö af hvítu og tuttugu af sauðsvörtu. Það er ekki peysa. Það eru vettlingar.

Apríl er skrýtinn mánuður hér fyrir norðan. Á daginn bráðnar snjórinn af götunum. Á nóttunni frýs allt aftur. Ég þarf enn vettlinga á morgnana þegar ég skef bílrúðurnar.

Ég prjóna vettlinga fastar en peysur. Prjónfestan er 20 lykkjur og 26 umferðir á 10 cm, á sokkaprjóna nr. 3,5. Þá blæs ekki í gegn.

Munstrið er einfalt: sauðsvartir tíglar, þrjár lykkjur á breidd, og hvít doppa í miðjunni á hverjum. Fyrir ofan og neðan eru hvítar doppur og sauðsvört rönd. Munstureiningin er fjórar lykkjur af því að fjórir ganga upp í 40. Það er öll stærðfræðin.

Svona prjónaði ég þá

1. Ég fitjaði upp 40 lykkjur með gráu á prjóna nr. 3 og prjónaði 7 cm af stroffi, eina slétta og eina brugðna.
2. Ég skipti yfir á prjóna nr. 3,5 og prjónaði þrjár umferðir af sléttu prjóni.
3. Svo kom munsturbekkurinn, fimmtán umferðir. Munstureiningin endurtekur sig tíu sinnum í hverri umferð.
4. Þar sem þumallinn á að vera prjónaði ég sjö lykkjur með aukabandi í öðrum lit. Svo prjónaði ég þær aftur með gráu og hélt áfram.
5. Þegar vettlingurinn náði upp fyrir litlafingur tók ég úr báðum megin í hverri umferð, þar til átta lykkjur voru eftir.
6. Ég dró bandið í gegnum þær og herti að.
7. Þumallinn: ég tók aukabandið úr, setti fjórtán lykkjur á prjóna og prjónaði 5,5 cm.

Tveir vinstri

Þetta gekk vel með fyrri vettlinginn. Í seinni vettlingnum kláraðist hvíti lopinn í síðustu hvítu umferðinni. Það vantaði fjórar lykkjur. Ég prjónaði þær með ljósgráum afgangi úr öðrum poka. Enginn sér það nema ég. Og nú þú.

Seinni vettlinginn kláraði ég á tveimur kvöldum fyrir framan sjónvarpið. Þegar ég lagði þá saman á borðið voru þumlarnir sömu megin. Ég átti tvo vinstri vettlinga.

Ég rakti seinni vettlinginn upp, niður fyrir aukabandið. Það voru 34 umferðir. Lopi sem hefur verið rakinn upp er hrokkinn eins og hár eftir fléttu. Ég vafði hann um stólbak, bleytti hann aðeins og lét hann hanga yfir nótt. Kvöldið eftir prjónaði ég hann aftur, með þumalinn hinum megin.

Fullbúnir vega vettlingarnir 62 grömm: 40 af gráu, fimmtán af sauðsvörtu og sjö af hvítu. Í pokanum eru nú fimmtán grömm af gráu og fimm af sauðsvörtu. Það dugar ekki í neitt. Ég geymi það samt.

Þeir eru 26 cm langir og ná vel upp á úlnliðinn. Stroffið hefði mátt vera tveimur umferðum styttra, en þá færi snjórinn inn í ermina. Ég vel langa stroffið.

Eftir sund á fimmtudaginn sat ég í heita pottinum og horfði á heiðina hinum megin við fjörðinn. Hún var enn alhvít niður í miðjar hlíðar. Vettlingarnir voru í töskunni, hálfþurrir eftir þvottinn. Ég var með þá á höndunum á leiðinni heim.

Hvað ég myndi gera öðruvísi

Ég myndi prjóna báða vettlingana samtímis, á tvö sett af prjónum. Þá sé ég strax hvoru megin þumallinn er. Og ég myndi vigta afgangana áður en ég teikna munstrið, ekki á eftir.