Beint í efni
Corvaselprjónadagbók

Flík nr. 16

Berustykkið sem ég prjónaði tvisvar

Mín eigin peysa, sauðsvört. Berustykkið prjónaði ég fyrst í maí og svo aftur í júní. Hér er dagbókin frá dögunum þegar ég rakti upp.

Munsturteikning af berustykki sem mjókkar í fimm þrepum: hvítir tíglar á sauðsvörtum grunni og ljósgráir bekkir.
Seinna berustykkið á nr. 16, 38 umferðir. Tekið er úr fimm sinnum: í 10., 17., 23., 29. og 35. umferð.

Nr. 16 er handa mér sjálfri. Bolurinn og ermarnar voru tilbúin um miðjan maí: 172 lykkjur í bol og 54 í hvorri ermi efst. Tíu lykkjur af bolnum og tíu af hvorri ermi bíða á bandi undir hvorri hendi. Þá verða 240 lykkjur í berustykkinu. Það eru 30 munstureiningar.

Fyrra berustykkið tók níu kvöld. Hér er það sem gerðist á eftir.

Mánudagur 8. júní

Ég mátaði peysuna fyrir framan spegilinn. Berustykkið stóð út frá öxlunum eins og kragi á trúði. Ég hafði tekið úr þrisvar, og allar úrtökurnar voru í efsta þriðjungnum. Neðri hlutinn var of víður og efri hlutinn dró sig saman í fellingar. Ég vissi þetta í maí. Ég vonaði að þvotturinn myndi laga það. Ég tók mynd af mér í speglinum til að eiga hana í bókinni. Hún er ekki hér.

Þriðjudagur 9. júní

Sund eftir vinnu. Ég synti þúsund metra og hugsaði um úrtökur alla leiðina. Í heita pottinum ákvað ég að rekja upp.

Miðvikudagur 10. júní

Ég rakti upp 34 umferðir. Það eru rúmlega sjö þúsund lykkjur. Það tók tuttugu mínútur að rekja upp það sem tók níu kvöld að prjóna. Ég vatt lopann í þrjá hnykla, einn í hverjum lit. Hann var hrokkinn eins og núðlur. Ég lét það eiga sig. Þvotturinn í júlí sléttir úr lykkjunum. Klukkan var orðin hálftólf og það var albjart úti. Sólin skein á Vaðlaheiðina hinum megin við fjörðinn. Ég dró ekki fyrir.

Fimmtudagur 11. júní

Sund aftur. Ég prjóna ekki á sunddögum en ég má teikna. Ég teiknaði berustykkið upp á nýtt. Nú tek ég úr fimm sinnum og dreifi úrtökunum jafnt: úr átta lykkjum í sjö, svo sex, fimm, fjórar og þrjár. Milli úrtökuumferða eru fimm eða sex umferðir. Munstrið þurfti að breytast með. Tígull sem er sjö lykkjur á breidd kemst ekki fyrir í sex.

Ég skil núna af hverju fyrra berustykkið gekk ekki. Berustykki er ekki rör. Það er keila. Ummálið minnkar jafnt frá öxlum og upp að hálsi, og lykkjunum þarf að fækka jafnt með því. Ef ég bíð með úrtökurnar verður of mikið efni neðst.

Frá 12. til 21. júní

Seinna berustykkið tók sjö kvöld í stað níu. Seinna skiptið er alltaf fljótlegra: ég þekkti munstrið og hendurnar mundu það. Ég prjónaði við gluggann og kveikti aldrei á lampanum. Um Jónsmessu þarf þess ekki. Eitt kvöldið prjónaði ég til klukkan eitt um nóttina án þess að taka eftir því. Það er hættulegt í júní: maður veit ekki hvenær dagurinn er búinn.

Í dag mátaði ég aftur. Berustykkið liggur slétt á öxlunum. Það er 38 umferðir í stað 34 og hvíti lopinn dugði naumlega: fjögur grömm voru eftir.

Peysan er óþvegin enn. Ég þvæ hana í júlí og mæli hana þá fyrir og eftir.

Hvað ég myndi gera öðruvísi

Ég myndi máta eftir fyrstu tíu umferðirnar í berustykkinu, með lykkjurnar á löngu bandi. Ég myndi ekki treysta á þvottinn. Þvottur lagar ójafnar lykkjur. Hann lagar ekki rangan útreikning.

Sama munstur teiknað í hring.
Seinna berustykkið í hring: níu einingar af 30.