Beint í efni
Corvaselprjónadagbók

Flík nr. 17

Peysan sem varð of lítil

Plötulopi, tvöfaldur. Sautján kvöld, engin umferð rakin upp og peysa sem passar á systur mína en ekki á mig.

Munsturteikning af berustykki: sauðsvart sikksakk og hvítir þríhyrningar neðst, á ljósgráum grunni.
Berustykkið á nr. 17, 32 umferðir. Munstrið er rétt. Það var lykkjufjöldinn í bolnum sem var rangur.

Ég ætlaði að eiga þessa sjálf. Ljósgrá peysa úr tvöföldum plötulopa, með hvítu og sauðsvörtu í berustykkinu. Plötulopi er óspunninn. Hann slitnar ef maður togar í hann, en tveir þræðir saman halda vel. Peysan verður létt og hlý.

Plöturnar eru eins og kökur. Ég tek þráð innan úr einni plötu og utan af annarri og prjóna úr báðum í einu. Þræðirnir slitnuðu fjórum sinnum. Þá legg ég endana saman í lófann, bleyti þá aðeins og nudda. Þeir þæfast saman og það sést ekki. Miðunum af plötunum henti ég áður en ég skrifaði númerin niður, svo litirnir eru án númera í þetta sinn.

Peysan varð falleg. Hún varð líka of lítil. Hér er reikningurinn.

Prufan

Ég prjónaði prufu fram og til baka, 30 lykkjur og 30 umferðir, þvoði hana og mældi. Hún sagði 17 lykkjur og 23 umferðir á 10 cm. Ég vildi 96 cm yfirvídd. 96 sinnum 1,7 eru rúmlega 163. Ég fitjaði upp 164.

Peysan

Ég prjónaði hana í hring, eins og alltaf. Í hring prjóna ég bara sléttar lykkjur. Fram og til baka er önnur hver umferð brugðin, og brugðnu lykkjurnar mínar eru lausari en þær sléttu. Prufan var því lausari en peysan. Þetta vissi ég. Ég skrifaði það meira að segja hér í mars.

Mælingin

Eftir þvott: 18,5 lykkjur og 24 umferðir á 10 cm. 164 lykkjur deilt með 1,85 eru 88,6. Yfirvíddin er 88,5 cm. Mig vantar sjö og hálfan sentímetra.

Ein og hálf lykkja á tíu sentímetrum hljómar eins og ekkert. Yfir heilan bol er það heil stærð.

Af hverju sá ég þetta ekki fyrr?

Af því að ég mældi aldrei. Ég prjónaði bolinn í júlí, úti á svölum á kvöldin, og hann leit út fyrir að vera réttur. Ég mátaði ekki fyrr en berustykkið var búið. Þá var peysan óþvegin og stíf, og ég hélt að hún myndi víkka í þvotti eins og nr. 16. Hún víkkaði um rúma tvo sentímetra. Það dugði ekki.

Systir mín kom í bæinn á föstudaginn. Hún er einni stærð minni en ég og mátaði peysuna yfir bolinn sem hún var í. Peysan passar á hana. Ermarnar eru réttar og síddin líka. Systir mín fór heim í henni, þó að það væri fjórtán stiga hiti.

Ég hafði hugsað um að rekja bolinn upp. Það hefði verið hægt: plötulopi þolir það einu sinni ef maður fer varlega. En nú var systir mín búin að máta peysuna og þá var hún ekki lengur mín.

Ég er ekki leið yfir þessu lengur. Peysan er falleg og hún er notuð. En ég á enn enga ljósgráa peysu og það er að koma haust. Það er farið að dimma á kvöldin og fyrstu gulu laufin eru komin á birkið við bílastæðið.

Hvað ég myndi gera öðruvísi

Prufa í hring, alltaf. Ég fitja upp 40 lykkjur á sokkaprjóna og prjóna 12 cm. Það tekur eitt kvöld. Og ég mæli bolinn eftir fyrstu tíu sentímetrana, með málbandi, ekki með augunum. Ef hann er tveimur sentímetrum of mjór þá rek ég upp. Tíu sentímetrar eru tvö kvöld. Heil peysa er sautján.

Sama munstur teiknað í hring.
Í hring: níu einingar af 29.