Flík nr. 18
Lopakaup að hausti
Ég kaupi lopa einu sinni á ári, á haustin. Hér er listinn, prufan með litunum þremur og ástæðan fyrir því að ég fer í búðina í dagsbirtu.
Fyrsti snjórinn kom í fjöllin í síðustu viku. Hann náði niður í miðjar hlíðar á þriðjudagsmorgun og var horfinn um hádegi. Veðurstofan spáir næturfrosti alla næstu viku. Það er merkið. Þá fer ég og kaupi lopa fyrir veturinn.
Ég fór í gær. Ég fer alltaf á laugardegi, fyrir hádegi. Þá er dagsbirta í búðinni. Eftir nr. 9 treysti ég ekki litum undir lömpum.
Listinn í ár
- léttlopi, grár (0057): 8 dokkur, 400 g. Aðallitur í nr. 18.
- léttlopi, hvítur (0051): 2 dokkur, 100 g.
- léttlopi, sauðsvartur (0052): 2 dokkur, 100 g.
- léttlopi, mórauður (0053): 1 dokka, 50 g. Kryddið.
- plötulopi, hvítur: 2 plötur, um 220 g. Handa Kára, seinna í vetur.
Ég var tuttugu mínútur í búðinni. Tíu fóru í að bera gráu dokkurnar saman við gluggann, tvær og tvær, til að finna átta sem eru eins.
Samtals 870 grömm. Það kemst í einn taupoka og dugar mér fram að páskum.
Ég kaupi alltaf einni dokku meira af aðallitnum en ég held að ég þurfi. Ólitaður lopi er ekki nákvæmlega eins á litinn frá einni sendingu til annarrar. Grár í október er ekki endilega grár í febrúar. Afgangurinn fer í vettlinga.
Heima raða ég dokkunum í skúffu eftir lit. Þær dökku fara innst. Ég skrifa dagsetninguna á miðann með blýanti. Í fyrra átti ég þrjár gráar dokkur sem ég vissi ekki hvað voru gamlar.
Litaprufan
Nr. 18 verður peysa eftir gamalli teikningu sem ég fékk hjá móðursystur minni. Meira um hana seinna. Teikningin er svarthvít, með táknum í stað lita, svo ég þurfti að velja litina sjálf.
Ég prjónaði litaprufu sama kvöld. Sama litla munstrið þrisvar, hlið við hlið, tólf lykkjur hvert:
- grár grunnur, hvítt munstur, mórauð doppa
- sauðsvartur grunnur, hvítt munstur, grá doppa
- hvítur grunnur, grátt munstur, sauðsvört doppa
Ég lagði prufuna á gluggakistuna og leit á hana um kvöldið, morguninn eftir og aftur í hádeginu. Sú sauðsvarta er fallegust á kvöldin en munstrið hverfur í dagsbirtu. Sú hvíta verður skítug á fyrstu viku. Ég þekki mig. Sú gráa er best á öllum tímum, og mórauða doppan sést úr þriggja metra fjarlægð. Hún varð fyrir valinu.
Í réttum
Ég fór með systur minni í réttir um miðjan september. Ég stóð í almenningnum í gamalli lopapeysu, nr. 3, sem þolir allt. Þar sér maður sauðalitina eins og þeir eru: hvíta féð er ekki hvítt heldur gulhvítt, og það sauðsvarta er brúnt í sólinni. Lopinn í búðinni er hreinni en kindin. En þetta er sami liturinn. Það var þurrt og kalt þann dag, og lyktin af fénu sat í peysunni í viku.
Kári dró þrjú lömb sjálfur í ár. Hann var í nr. 14. Ermarnar eru ekki lengur of langar.
Hvað ég myndi gera öðruvísi
Ég myndi skrifa númerin af miðunum í bókina áður en ég fer úr búðinni. Í sumar henti ég miðunum af plötunum og þurfti að giska. Og ég myndi kaupa plötulopann seinna. Plöturnar aflagast í skápnum ef þær bíða lengi.